UIT DE PERS
Studium Chorale in topvorm in laatrenaissancistische motetten
Dagblad De Limburger / Limburgs Dagblad, woensdag 20 juni 2007
Gehoord: 'Turbulentie in de polyfonie' door Studium Chorale onder leiding van Erik van
Nevel.
Waar: Joriskerk, Venlo (17-6).
Het is toch eigenlijk een schande dat in een stad als Venlo, met meer dan negentigduizend inwoners en met honderden actieve koorzangers, slechts een handjevol mensen de moeite neemt om te gaan luisteren naar een fantastisch professioneel koor als Studium Chorale.
Onder leiding van gastdirigent Erik van Nevel - dirigent van het koor Currende en kenner van de Nederlandse polyfonisten (de nog bekendere Paul van Nevel is zijn oom) - verzorgde Studium Chorale afgelopen week in Limburg een aantal concerten, waarvan het laatste zondag in de Venlose Joriskerk gegeven werd voor een beschamend klein aantal luisteraars.
De titel van het concert Turbulentie in de polyfonie slaat op de ommekeer in het meerstemmige vocale componeren aan het einde van de zestiende eeuw, toen met name in de madrigaalkunst van de Zuid- Nederlandse meesters de aloude renaissancistische polyfonie geleidelijk aan plaats moest inruimen voor meer tekstexpressie. Maar niet alleen in de madrigalen op Italiaanse literaire teksten, maar ook in de geestelijke Latijnse motetten werd die nieuwe drang naar een nieuwe tekstbehandeling en expressie voelbaar. Dat toonde Studium Chorale op meer dan voorbeeldige wijze aan, aan de hand van motetten van componisten als Orlando di Lasso, Giaches de Wert en Philippe de Monte, allemaal grote componisten die afkomstig zijn uit wat tegenwoordig België is, en die elders in Europa carrière hebben gemaakt. Het projectkoor Studium Chorale bestond dit maal uit vier maal vier zangers en bereikte in dit programma onder Van Nevel een mate van perfectie die je niet elke dag tegenkomt. Met name werken van Lassus, zoals een zesstemmige Magnificatzetting en een vijfstemmig Salve Regina zorgden voor kippenvel. De afzonderlijke lijnen werden in de polyfonie zeer helder neergezet, de verstilde momenten waren prachtig van klank, en de momenten waarop het gehele koor voluit zong, van expressieve sopraan tot sonore bas, waren emotioneel bijzonder geladen. De vloeiende beweging in de muziek, de zuiverheid, de eenheid binnen de koorklank en de tekstbehandeling waren bij Studium Chorale allemaal in goede handen.
Het programma werd indrukwekkend afgesloten met een dubbelkorig Veni sancte Spiritus van Johannes Le Fébure, waarbij het in tweeën gesplitste koor ook ruimtelijk uit elkaar werd geplaatst, waarna nog een minstens net zo indrukwekkende toegift volgde. Na afloop vraag je je af waarom we dergelijke muziek in onze contreien zo weinig te horen krijgen. Onbekend maakt volslagen onterecht onbemind, dat werd zondag wel duidelijk.
Door Wim Hekking
